Ausbildung

Heilerziehungspfleger: odsetek niezdanych, egzamin, powtórka i stan danych

Przyszła opiekunka pedagogiczno-lecznicza z wynikiem egzaminu w szkole zawodowej
Marie - ekspertka ds. egzaminów w zawodach społecznych i pielęgnacyjnych
Autorka tego artykułu
Marie - ekspertka ds. egzaminów w zawodach społecznych i pielęgnacyjnych
Marie od lat towarzyszy przyszłym pedagogom opiekuńczym (Heilerziehungspfleger) w egzaminach końcowych i zna pytania, które pojawiają się tuż przed terminem - także to o odsetek niezdanych.

Na kilka tygodni przed egzaminem końcowym wielu przyszłych pedagogów opiekuńczych szuka liczby, która ma uspokoić: odsetka niezdanych. Chce się wiedzieć, z czym się ma do czynienia, zanim wejdzie się do sali egzaminacyjnej.

Problem: takiej liczby w wiarygodnej postaci po prostu nie ma. Są natomiast jasne podstawy prawne dotyczące budowy egzaminu, powtórek i dopuszczenia - i przyjrzymy się im tutaj kraj po kraju związkowym. Kto zastanawia się dodatkowo, jak to szkolenie wypada na tle innych zawodów, znajdzie zestawienie w naszym przeglądzie najtrudniejszego szkolenia w Niemczech.

Najważniejsze w skrócie

  • Nie istnieje urzędowy, ogólnokrajowy odsetek niezdanych dla szkolenia Heilerziehungspfleger - statystyka Urzędu Statystycznego Federacji została zakończona po roku szkolnym 2020/21
  • Szkolenie trwa zależnie od kraju związkowego i modelu zwykle trzy lata w pełnym wymiarze, a w formie zaocznej odpowiednio dłużej
  • Egzamin końcowy składa się z części pisemnej, ustnej i praktycznej
  • Niezdany egzamin można zwykle powtórzyć raz; druga powtórka jest możliwa tylko w wyjątkowych przypadkach
  • Warunkiem dopuszczenia jest zwykle średnie wykształcenie z odpowiednim szkoleniem zawodowym albo matura z potwierdzeniem praktyki
  • Szkolenie jest regulowane na poziomie krajów związkowych - części egzaminu, terminy i zasady powtórek różnią się między krajami
Spis treści
  1. Dlaczego nie ma oficjalnego odsetka niezdanych
  2. Jak zbudowane jest szkolenie
  3. Warunki dopuszczenia
  4. Jak przebiega egzamin końcowy
  5. Dlaczego egzamin uchodzi za wymagający
  6. Powtórka: ile razy i na jakich warunkach
  7. Możliwości po niezdanej próbie
  8. Z większą pewnością na powtórkę

Dlaczego nie ma oficjalnego odsetka niezdanych

Kto szuka odsetka niezdanych dla Heilerziehungspfleger, trafia zwykle na krążące liczby bez źródła i roku. Wiarygodnego, publicznie dostępnego odsetka niezdanych dla egzaminu końcowego Heilerziehungspfleger nie ma obecnie - ani w skali kraju, ani dla większości poszczególnych krajów związkowych.

Powód leży w samej statystyce: Fachserie 11 Reihe 2 Urzędu Statystycznego Federacji, która rejestrowała zdane i niezdane egzaminy końcowe w szkołach zawodowych, została zakończona po roku szkolnym 2020/2021 w formie sprawozdań. Także w latach wcześniejszych wyniki nie były rozbijane w szkołach pracy socjalnej według kierunku, więc Heilerziehungspflege nie da się wydzielić z innych kierunków, np. pedagogiki społecznej. Samo szkolenie to sprawa krajów związkowych: każdy kraj reguluje budowę egzaminu i powtórki własnym rozporządzeniem, dlatego brakuje również centralnego zbioru danych.

Dlaczego to ważne
Kto przystępuje do przygotowań z wymyślonym procentem, opiera się na fikcji. Sensowniej jest trzymać się tego, co faktycznie zostało zarządzone i udokumentowane: budowy egzaminu, dopuszczenia i zasad powtórek w odpowiednim rozporządzeniu krajowym.

Jak zbudowane jest szkolenie

Szkolenie na Heilerziehungspfleger trwa w pełnym wymiarze zwykle trzy lata, może jednak w zależności od kraju związkowego i wykształcenia wstępnego wynosić od dwóch do trzech lat. Przy szkoleniu zaocznym lub w niepełnym wymiarze czas się odpowiednio wydłuża, w niektórych modelach nawet do pięciu lat.

Istnieje kilka dróg. Przy szkoleniu pełnoetatowym uczęszcza się do Fachschule i równolegle odbywa praktyki w placówkach pomocy integracyjnej. Przy szkoleniu zintegrowanym z praktyką (PiA) dni teoretyczne w szkole przeplatają się regularnie z pracą w placówce, zwykle z umową o pracę od początku. W Badenii-Wirtembergii samo teoretyczne kształcenie w Fachschule w dziedzinie pracy socjalnej (kierunek Heilerziehungspflege) obejmuje co najmniej 2.400 godzin lekcyjnych, z czego co najmniej 1.800 godzin dotyczy kierunku (rozporządzenie ministerstwa spraw społecznych o kształceniu i egzaminach w Fachschule, APrOHeilErzPfl, z dnia 9 grudnia 2019). W Nadrenii Północnej-Westfalii załącznik E regulaminu APO-BK dla kierunków Heilerziehungspflege i pedagogiki społecznej w dziedzinie pracy socjalnej przewiduje również co najmniej 2.400 godzin teorii i co najmniej 1.200 godzin praktyki.

Warunki dopuszczenia

Kto aplikuje na szkolenie, w większości krajów potrzebuje albo średniego wykształcenia z odpowiednim ukończonym szkoleniem zawodowym - np. jako asystent socjalny lub opiekun dzieci - albo matury (Fachhochschulreife/Hochschulreife) w połączeniu z potwierdzeniem wcześniejszego doświadczenia praktycznego. Bawaria reguluje to w § 6 Fachschulordnung (FSO): dla Fachschule dla kierunku Heilerziehungspflege wymagana jest wtedy matura pełna lub Fachhochschulreife plus co najmniej 200 godzin odpowiedniej praktyki, albo średnie wykształcenie z odpowiednim szkoleniem zawodowym. Dodatkowo zwykle wymaga się zaświadczenia lekarskiego, zaświadczenia o niekaralności i potwierdzenia predyspozycji osobistych.

Ustny egzamin końcowy na Heilerziehungspflege przed komisją egzaminacyjną

Jak przebiega egzamin końcowy

Budowa egzaminu różni się w szczegółach między krajami, ale wszędzie opiera się na tym samym schemacie: pisemnie, ustnie, praktycznie. W Bawarii część pisemna zgodnie z §§ 42–44 FSO obejmuje dwie prace klasowe - jedną z zakresu pedagogiki, pedagogiki leczniczej i psychologii z czasem pracy 240 minut, drugą z zakresu zdrowia, medycyny i psychiatrii z 120 minutami. Część ustna trwa dla każdego przedmiotu około dziesięciu minut, w przedmiocie głównym dwadzieścia; egzaminuje się pojedynczo lub w grupach do trzech uczestników. Do tego dochodzi część praktyczna, która obejmuje pracę w danej placówce.

W Bremie rozporządzenie o Fachschule dla kierunku Heilerziehungspflege z 19 lutego 2020 określa w § 15 przedmioty części pisemnej, z czasem pracy od 180 do 240 minut na przedmiot; część ustna może odpaść w przedmiotach, które już były sprawdzane pisemnie. Kto chce wiedzieć dokładnie, jaki przepis obowiązuje w danym kraju, znajdzie właściwe rozporządzenie w portalu prawnym danego kraju związkowego - różnice są realne i ważne dla przygotowania.

Dlaczego egzamin uchodzi za wymagający

Nawet bez wiarygodnego odsetka niezdanych można wyjaśnić, dlaczego egzamin końcowy uchodzi za jeden z bardziej wymagających w zawodach socjalnych. Trzy przedmioty z zupełnie różnych dziedzin wiedzy - pedagogika i psychologia, medycyna i psychiatria, a do tego koncepcje uczestnictwa i metodyka - muszą być zdane równolegle. Kto uczy się w modelu zintegrowanym z praktyką, robi to często obok pełnego etatu w placówce, co czyni czas nauki skąpym. A ustny egzamin stanowi dla wielu dodatkową przeszkodę: swobodnie mówić o tematach fachowych pod obserwacją, podczas gdy część pisemna jeszcze działa w pamięci.

Jeśli okaże się, że bardziej niż wiedza zawodzą nerwy, konkretne podejście znajdziesz w naszym artykule na temat pokonywania lęku przed egzaminem.

Egzamin zagrożony?

Istnieją dyskretne sposoby, by także w krytycznych sytuacjach zyskać pewność

Więcej o zestawie do ściągania

Powtórka: ile razy i na jakich warunkach

Niezdany egzamin nie oznacza automatycznie końca szkolenia. W Nadrenii Północnej-Westfalii na przykład niezdany egzamin można zgodnie z ogólnymi przepisami załącznika E APO-BK zasadniczo powtórzyć raz; drugą powtórkę dopuszcza wyższy organ nadzoru szkolnego tylko w wyjątkowych przypadkach. Powtórka odbywa się zwykle po ponownym uczęszczaniu do klasy końcowej, ale może zostać przyspieszona na wniosek do komisji egzaminacyjnej, jeśli ktoś ledwie nie zdał i wcześniejsza powtórka jest realistyczna.

Dokładne terminy różnią się między krajami wyraźnie, dlatego najważniejsze jest jedno: wcześnie ustalić ze szkolną dyrekcją lub komisją egzaminacyjną, jakie terminy i warunki obowiązują w danym kraju, zamiast polegać na informacjach z innego kraju.

Możliwości po niezdanej próbie

Nieudana próba nie oznacza automatycznie końca drogi. Która opcja jest realistyczna, zależy od części egzaminu, kraju związkowego i dotychczasowych ocen.

Powtórka egzaminu

Typowa droga: ponowne uczęszczanie do roku końcowego lub ukierunkowany egzamin poprawkowy z poszczególnych przedmiotów, zależnie od przepisów kraju. Więcej w naszym artykule o powtórce egzaminu i trzeciej próbie.

Tylko część praktyczna

Jeśli niezdana została tylko część praktyczna, często możliwy jest ukierunkowany egzamin poprawkowy bez powtarzania całego roku. Termin ustala własna szkoła fachowa lub właściwa komisja egzaminacyjna.

Ostateczne niezdanie

Nawet gdy wyczerpane zostaną wszystkie możliwości powtórki, są dalsze drogi. Jakie, wyjaśniamy w naszym poradniku o ostatecznym niezdaniu.

Uczeń Heilerziehungspfleger przygotowuje się do egzaminu poprawkowego

Z większą pewnością na powtórkę

Na egzamin poprawkowy liczy się przede wszystkim to, by pracować celowo nad tymi miejscami, w których przy pierwszym podejściu zabrakło. Przy egzaminie ustnym pomaga aktywne ćwiczenie swobodnej wypowiedzi na tematy fachowe zamiast czytania samych notatek - konkretne techniki zebraliśmy w naszym artykule o wskazówkach do egzaminu ustnego. Przy ogromnym zakresie wiedzy z pedagogiki, medycyny i psychologii warto dodatkowo wybrać metodę nauki opartą na powtarzaniu w odstępach, a nie na wkuwaniu tuż przed egzaminem.

Jeśli zauważasz, że napięcie samo staje się największym czynnikiem ryzyka, weź to poważnie i nie bagatelizuj tego. Jasna głowa w dniu egzaminu jest równie częścią przygotowania jak sama wiedza fachowa.

Ostatnia próba decyduje

Dyskretne wsparcie może zrobić właśnie różnicę

Więcej o zestawie do ściągania
Tego się trzymaj
  • Wiarygodnego odsetka niezdanych dla szkolenia Heilerziehungspfleger nie ma - nie daj się zbić z tropu krążącymi liczbami
  • Zasady budowy egzaminu, dopuszczenia i powtórek są jasno uregulowane w prawie krajowym, choć różnią się między krajami związkowymi
  • Niezdany egzamin można zwykle powtórzyć raz, druga szansa jest możliwa tylko w wyjątkowych przypadkach
  • Kto wie, na której części egzaminu się potknął, może przygotować powtórkę celowo zamiast ponownie uczyć się wszystkiego

Liczby, której nie ma, nie da się wykorzystać - ale jasny obraz tego, czego naprawdę się wymaga, już tak. Wyjaśnij na wczesnym etapie ze swoją szkołą fachową, jakie terminy i zasady obowiązują w twoim przypadku, i ukieruj przygotowanie na te części egzaminu, które najbardziej cię niepokoją.

„Nie brak statystyki decyduje o twoim egzaminie - tylko to, co naprawdę masz w ręku do dnia egzaminu.”

Najczęstsze pytania o egzamin Heilerziehungspfleger